Βάλε κι άλλο, μεν αντρέπεσαι!

Γουστάρω πάρα πολλά κάτι Kυριακές που μαζευκούμαστε με όλο το σόι και ψήνουμε διάφορα εδέσματα.. όλων των ειδών, θα έλεγα, τα εδέσματα. Στο τραπέζι μας φυσικά υπάρχουν πάντα τα παραδοσιακά φαγητά, ξέρετε τα, πατάτες, σαλάτα, κουπέπια, σούβλα κλπ! Φυσικά, πάντα θα βρεθεί κι μια θεία λίγο πιο τολμηρή που θα επιχειρήσει να μαγειρέψει κάτι πιο πρωτοποριακό, πάντοτε όμως με το ρίσκο ότι μπορεί να τύχουν πιο ευνοϊκής μεταχείρησης τα συνηθισμένα. Περιττόν να αναφέρω ότι μετά από το γεύμα, έτσι ένα εξήντα τοις εκατόν των φαγητών περισσέυκει τζιαι βουρά η οικοδέσποινα να φέρει ττάππερ να δώκει σε ούλλους που λία φαγητά επειδή «εν κρίμα να τα πετάξουμε». Τζιαι ναι, πάντα θα ακολουθήσει ο εξής διάλογος:

-Κανεί, μεν μου βάλεις άλλο, ποιος εννα τα φάει?

-Εννα τα φάτε πόψε! (σαννα τζιαι μετά το γεύμα του μεσημεριού, το οποίο παρεπιπτόντως διαρκεί μέχρι αργά το απόγευμα, έχει κανένας όρεξη να φάει και δείπνο)

-Εν τζιαι τρώμε τα τούτα ούλλα. (ντάξι!)

-Εν πειράζει, εννα πάρει τζιαι ο Αντρίκκος άυριο στη δουλειά!

Παρόλο που το σόι μετρά καμιά σαρανταριά πλάσματα, όλων των ηλικιών, και η βαβούρα εν τεράστια (τόσο πολλά που μετά που ένα σημείο εν ακούεις τι λαλείς με το διπλανό σου), αρέσκει μου που τους βλέπω όλους μαζεμένους και διαπιστώνω ότι πεθυμώ τους, παρόλο που τόσο τζιαιρό εν είχα χρόνο να το διαπιστώσω λόγω του φορτωμένου προγράμματός μου.

Μετά που έτσι γεύματα, που λέτε, ακολουθεί γλυκό και καφές (στάνταρ) τζιαι αμέσως μετά, αν όι ταυτόχρονα, συνάουνται ούλλες οι γυναίκες στο νεροχύτη και μαλώννουν για το ποια εννα πλύννει τα πιάτα! Τούτο εν θα το κάμω ποττέ μου). Σε τούτες τις συνάξεις, εν κάμνω δουλειές επειδή έχει πολλές πιο μεγάλες μου (μαμα, θείες, γιαγιά κλπ), άρα αράζω και απολαμβάνω το γλυκό μου!

Τέλος, την ώρα που αποφασίζεις ότι αρκετά έκατσες (έχει που τις δώδεκα που ήρταμε για να ψήσουμε τζιαι επήε έξι και τρώμε ακόμα) και σηκώνεσαι για να φύεις, οι υπόλοιποι (οι οικοδεσπότες συνήθως) λαλούν σου με μια φωνή «ε, κάτσετε, που ννα πάτε, ακόμα τωρά εφάμε!», παρόλο που μπορεί τζιαι οι ίδιοι να εν πτώμα που την κούραση και το πήεννε έλα να εξυπηρετήσουν σαράντα πλάσματα!

Φαντάζουμαι ότι και οι δικές σας οικογενειακές συνάξεις έχουν τούτη ή παρόμοια μορφή. Αν το σόι σας εν που την Κύπρο, εν μπορεί να έχει διαφορετική μορφή!

Κάποτε σκέφτουμαι ότι σαν οικοδέσποινα εν θα μπορώ να διοργανώσω έτσι τραπέζι! Φαντάζουμαι ότι μια τέτοια διοργάνωση εννα απαιτεί τουλάχιστον 2-3 μέρες άδεια που τη δουλειά και πολλή οργάνωση..και έν είμαι ούτε καλή νοικοκυρα..Άσε που στη τελική εννα φύουν οι συγγενείς τζιαι εννα πούν «Ήταν πολλά ωραία η σούβλα του Αντρίκκου», ασχέτως αν εχτυπιούμουν ούλλη μέρα για να κάμω όλα τα υπόλοιπα εχτός που τη σούβλα!

Όσο καιρό έλειπα πάντως εχτός Κύπρου, επεθυμούσα απίστευτα τούτη τη νοοτροπία..Όπως και να το κάμουμε ,είμαστε ένας λαός έξω καρδιά που του αρέσκει να προσφέρει και να εξυπηρετεί. Είμαστε απίστευτα φιλόξενοι και ζεστοί (τουλάχιστον με τους δικούς μας άνθρωπους)! Ξέρουμε ότι την ώρα της διασκέδασης θα τα δώσουμε ούλλα, παρόλο που από στιγμή σε στιγμή μπορεί να έρτουν μπάτσοι να μας πάρουν μέσα επειδή χρωστούμε το σπίτι που μινίσκουμε τα τελευταία 20 χρόνια. Οι πιο πολλοί και ιδίως σε περιόδους γιορτών, ξέρουμε να ξεχνούμε, έστω και προσωρινά

Pashourtou

Ίμπιζα και πελλάρες

Τις τελευταίες 2 μέρες έχει βουήξει το facebook ότι η Αγία Νάπα είναι η πρώτη σε παραλίες στην Ευρώπη σύμφωνα με έρευνα των ταξιδιώτων του Trip Advisor (link. Χμμμ, οκ όντως οι παραλίες στην Αγία Νάπα έχουν τη χάρη τους, αλλά όταν βλέπεις στην τρίτη θέση στην Ευρώπη τον Πρωταρά και στην έκτη την (πασίγνωστη????) St Ives στην Αγγλία και η λίστα συμπεριλαμβάνει ακόμα 2 Αγγλικές παραλίες σε κάνει να αναρωτιέσαι, ποιοί είναι αυτοί οι τόσο γνώστες travelers που ψήφισαν;

Μη με παρεξηγήσετε έχουμε ωραίες παραλίες αλλά απ' ότι φαίνεται αυτοί που πήραν μέρος στην έρευνα είναι στην πλειονότητα τους κάτοικοι Λονδίνου ή γενικά Αγγλίας και είναι οι ίδιο ανθρώποι που στις αρχές του Απρίλη με το πρώτο ηλιούδι κατεβαίνουν στο Brighton και νομίζουν ότι είναι στην Κυανή Ακτή! Διότι αν προσέξετε όλοι σχεδόν οι προορισμοί είναι μέρη στα οποία έχουν charter flights από Αγγλία η Easyjet, Thomas Cook και Ryan Air. Άρα βασικά το Εγγλεζούι που περνά 3 μήνες του χρόνου να απλώνει ζάμπα στο Hyde Park λόγω έλλειψης οποιυδήποτε άλλου είδους νερού μπήκε να ψηφίσει!

Και επειδή η πιο πάνω έρευνα θα αρχίσει σίγουρα να επιφέρει σχόλια του τύπου "Είμαστε πρώτοι και τρέχουμε να πάμε αλλού διοτι δεν έκτιμούμε αυτά που έχουμε" να σας θυμίσω ορισμένα πράγματα! Αντικειμενικά μιλώντας οι παραλίες της Αγίας Νάπας και του Πρωταρά είναι όμορφες, τον Οκτώβρη και Μάϊο, αλλά αν συμπεριλάβουμε τους μήνες που μεσολαβούν έχουμε:
- 18χρονους Άγγλους yobs που έρχονται από το Essex και κυκλοφορούν ξυπόλητοι τη νύχτα μετά την Castle και κάμνουν ρυθμικά εμετούς ολημερίς και οληνυχτίς λόγω του ότι πίνουν τις πόμπες των μπυραριών/κλαμπς της Αγίας Νάπας σε νταμιτζάνες και κάνουν και το occasional street fighting για να μην ξεχνούν τις ρίζες τους!
- Τον πιο φτηνό τουρισμό της υφηλίου που έρχονται με ναυλωμένες πτήσεις από ξένες αερογραμμές και ζούνε με τηγανιτές πατάτες, υποτυπώδες English Breakfast και κυπριακή βότκα Mr Brewer
- Τους λαδωμένους Κύπριους που φορούν το εφαρμοστό μαγιώ τους που μόνο στην Κύπρο κυκλοφορεί σαν τρεντ και κατακλύζουν το Nissi Beach βρισκόμενοι μόνιμα σε πόζα "άραγες σου ποιός να με φωτογραφίζει σαν μιλούμε; Τουλάιστον μες το Beautiful People εννα με βάλουν εννα μεν;"
- Τους έφηβους που κατεβαίνουν σε ομάδες μόλις τελειώσουν τις Παγκύπριες/πριν πάνε στρατό και αμέσως μόλις βγουν από το στρατό πρώτο Σαββατοκυρίακο, και έρχονται με τα ανάλογα ηχητικά εφφέ που σου βιάζουν τα αυτιά
- Τη ρύπανση που όλες αυτές οι μάζες επιφέρουν, τόσο ηχητικά με σκούτερ, σούζες, βουβουζέλες, φωνές μεταλλαγμένων γάρων αλλά και περιβαλλοντικά διότι η έννοια "κάλαθος αχρήστων" μοιάζει σαν εξωγήινος όρος. Ναι ρε γάρε ακαλλίκωτε ρίξε το πλαστικό στην άμμο σε 1000 χρόνια διασπάται, παλιοκκιλίντζιρε (ανεξαρτήτως ράτσας)!
- Την καθαρή εκμετάλλευση των ξενοδοχείων/εστιατορίων/κλαμπς που έχει σαν αποτέλεσμα να θέλεις 100 ευρώ τη νύχτα ΜΙΝΙΜΟΥΜ για δωμάτιο που δεν έχει υπολείμματα σωματικών υγρών (αηδία ξέρω το αλλά υπάρχει don't shoot the messenger) ή δεν έχει την ηχομόνωση κοτετσιού Κοκκινοχωρίτικου προαστίου με αποτέλεσμα η ώρα 3 το πρωί αν δεν είσαι σε κλαμπ να νομίζεις ότι ο εγκέφαλος σου χορεύει ρυθμικά λαμπάτα. Τα γνωστά πλέον φαινόμενα αυξήσεων μέχρι και 25% σε είδη περιπτέρου/σούπερμαρκετ και ακόμα παραπάνω στην παραλία μας έγιναν συνήθεια και μας φαίνονται μέρος της εμπειρίας των διακοπών! Δηλαδή αν δεν δώσω 3 Ευρώ για μπουκαλλούδα νερό από τον Φαρμακά δεν νιώθω ότι είμαι διακοπές!
- Πάμε στον Πρωταρά όπου για να φτάσεις στην παραλία θέλεις είτε teleporting machine είτε τάμα στην Παναγιά Σουμελά/Παναγιά της Τήνου διότι υπάρχει ΑΚΡΙΒΩΣ ένας δρόμος που οδηγεί στην παραλία και πίσω!
- Όταν φτάσεις επιτέλους στην παραλία έχεις νεύρα λες και σε βρίζαν/δέρναν 3 ώρες και η πιθανότητα να βρεις πάρκινγκ χωρίς να διαλύσεις το αυτοκίνητο ή αν δεν έχεις 4x4, φαίνεται μικρότερη από το να πιάσεις το Χριστουγενιάτικο τζάκποτ του Τζόκερ την ώρα που βρίσκεσαι στην αγκαλιά της Gisele και σας παίζει βιολί η Vanessa-Mae!
- Όσο για τόπο στην Παραλία Χα Χα Χα μεν σου πω και LOL! Μακάρι να καταφέρεις να σύρεις την πετσετούα σου την D&G όσο που να μεν τη βρέχει το κύμα! Εκτός αν καταφέρεις να κάμεις κράτηση ξαπλώστρα (μόνο σε επιλεγμένες παραλίες) και να έχεις το προνόμιο να δώσεις 5-8 ευρώ για το σετ (ξέρω, στη Μύκονο εν 15, άλλοι αμπάλατοι εκεί don't even get me started).

Έτσι ναι, πολλοί Κύπριοι επιλέγουν να πάνε Ελληνικά νησιά (που και εκεί αν πας στα τουριστικά ζήτω που κάηκες) αλλά και σε πιο εξωτικούς προορισμούς. Μπορεί να θέλω 700 ευρώ να πάω Θαϋλάνδη αλλά την ώρα που θα είμαι στην παραλία που γύρισε ο Ντι Κάπριο το The Beach ή κάποια που της μοιάζει και θα μου σερβίρουν Chicken with Cashew Nuts και ναργιλέ Mixed Fruits και τέλεια τοπική μπύρα και θα δώσω 15 ευρώ στη χειρότερη άλλοι θα παλεύκουν στο μπαρ του Βρυσιάνα να πιάσουν ένα φραπέ του κώλου με 5 Ευρώ και ένα κλαμπ σαντουιτς με πατάτες τηγανισμένες σε λάδι 2 stroke από Scooter Piaggio στα τριγύρω "εστιατόρια" με 10 Ευρώ. Άρα καλά είμαστε και έτσι! Και θα έχουν και την κάθε κατίνα δίπλα τους να τσιριλλά για το πως πέρασε την προηγούμενη στο -2 και ότι ήταν πίτα από κόσμο (έλα σοβαρά;) ή ότι ο μπάρμαν/πορτιέρης που της χαμογελούσε το προηγούμενο Σάββατο "εν εγύρισε να τη δεί, τζαι θέλει τον τζαι εν ημπόρει άλλο"!

Και επειδή ανάφερα την Ίμπιζα στον τίτλο να σας πω ότι ξέρω ότι εκεί είναι χειρότεροι σε θέμα εκμετάλλευσης και τιμών αλλά έχουν υπέροχες παραλίες που δεν είναι τίγκα στον κόσμο και επίσης βλέπεις DJs όπως Swedish House Mafia, Eric Prydz, David Guetta, Ferry Corsten, Armin κλπ αντί να ακούεις το Μίτσιο που το δίπλα χωριό να παίζει αυτά που άκουσε στον τοπικό ραδιοσταθμό.

Ναι, αν δεν παινέσεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει αλλά οχι επειδή μερικοί χρήστες Ίντερνετ είδαν σε στοκ φώτο παραλίες της Αγίας Νάπας και τις ψήφισαν να λέμε και ό,τι θέλουμε! Άσε που τωρά παίζει να μας ταράξουν στις αυξήσεις διότι "Ε, έρχεστε στις νούμερο 1 και 3 παραλίες της Ευρώπης έπρεπε να είσαστε ευγνώμων που μόνο με 125 ευρώ τη νύχτα μένετε στο δωμάτιο μας που ανακαινίστικε τελευταία φορά πριν μπούμε στην Ευρώπη"! Και πολύ φοβάμαι ότι αν αυτή η "διάκριση" γίνει ευρέως γνωστή τότε όλοι οι αρμόδιοι θα επαναπαυθούν προβάλλωντας σαν επιχείρημα το ότι ήδη είμαστε πρώτοι, άρα είμαστε τέλειοι, πόσο πιο ψηλά να πάμε;!

Καλή προβολή για την Κύπρο και χαίρομαι που έχουμε τόσες παραλίες μέσα στις πρώτες τις Ευρώπης αλλά για να βελτιώσουμε το επίπεδο τουρισμού μας (και τοπικού και ξένου) και να κρατήσουμε τους Κύπριους στην Κύπρο πρέπει να αρχίσουν οι υπεύθυνοι να προσφέρουν αναβαθμισμένες υπηρεσίες σε λογικές τιμές και κάποιος κάποτε να κάμει ένα έλεος με τη μια λωρίδα που μας παίρνει/φέρνει Πρωταρά! Αλλά ως τότε μάλλον θα είμαι στο Condo μου στο Κο Σαμούι με τα εγγόνια μου...

Μουσική: σκεπτόμενος θόρυβος

Εξαντλημένη από τη γραφειοκρατία της εποχής, στην οποία για μια απλούστατη βεβαίωση, που υπό κανονικές συνθήκες εκδίδεται σε λιγότερο από μερικά δευτερόλεπτα, εξάντλησα ένα τάγκι πεζίνα και ένα μεροκάματο, μπήκα εκνευρισμένη στο αυτοκίνητο να επιστρέψω στο γραφείο.

Η βοή της πόλης, τα γεγονότα στα πλέον ψυχρά κυβερνητικά γραφεία, σε συνδυασμό με την επιεικώς αγενή συμπεριφορά μερικών υπαλλήλων θα έκαναν οποιονδήποτε να εύχεται να μην ήταν μπροστά μου. Το μόνο που θα με έκανε ευτυχισμένη θα ήταν ένα ταξίδι στη Χαβάη (έστω και με μια ρόδα), σε μια παραλία, με μια μαργαρίτα φράουλα!

Και ενώ πίστευα ότι εκείνο το πρωινό τα είχα δει και ακούσει όλα... αποφασίζω να ανοίξω το ραδιόφωνο για να χαλαρώσω.. τότε, συνηδητοποίησα πως δεν τα είχα ακούσει όλα...ήταν τότε που ένα άσμα ήχησε στα αυτιά μου: «συμπληρώνεις τα κενά μου τραλαλαλα» καλά ρε κύριε (σκέφτηκα), τι είσαι συ, σταυρόλεξο;;; Φορτισμένη ούσα (καθώς ήμουν) έκαμα συνειρμό και εθυμήθηκα πολλά τέτοια άσματα, τα οποία κατά καιρούς φιγούραραν στα charts (ακούσατε ακούσατε) και οι εκτελεστές τους (κυριολεκτικά όμως) περήφανα και αγέρωχα στόλιζαν τις αφίσες των νυχτερινών κέντρων και κατέκλυζαν τις (καημένες) τις οθόνες των δεκτών μας! Ποιό να πρωτοθυμηθω; Το «το νινί σέρνει καράβι?», το «μπλουζάκι κολλητό», το «θέλεις τραλαλα, θέλω τραλαλό» (εν το αγαπημένο μου τούτο, παρόλο που εζορίστηκα λίο για να μάθω τα λόγια..) «Είσαι υπέροχη νομίζω μου ταιριάζεις» (επειδή είσαι και σύ υπέροχος? Ποιός σου το είπε, η μάμα σου?)- σόρρι Πλουταρχε, εν είσαι τόσο πεζός εσύ, αλλά επροκάλεσες με με το στίχο σου. Γιατί το άλλο? Που έγινε της μόδας ούλλα τα τραγούδια να έχουν μέσα ένα παρτ χιπ χοπ / ραπ και ένα παρτ που τραγουδά μια γυναικεία φωνή ό,τι νάναι? Πλέον τα πάντα οδεύουν σύμφωνα με τη μόδα!

Ντάξει, εν εξάπτομαι αλλά εν φτάννει που εγεμώσαν τα ραδιόφωνα σάχλες, βάλλουν τα ούλλες τις ώρες, σάννα και πρέπει να παίξουν τωρά που εν φρέσκα, πριν συνηδητοποιήσει ο κόσμος τους στίχους τους! Υπό άλλες συνθήκες μπορεί να μην το έκαμνα θέμα, μέχρι που άλλαξα σταθμό και εκατάλαβα την τεράστια διαφορά στην εσωτερικότητα της μουσικής!

Υπάρχουν τεράστιοι καλλιτέχνες που με ένα στίχο τους, αγγίζουν το είναι σου...γεννούν απίστευτα συναισθήματα και γειτνιάζουν τις ευαισθησίες, ακόμα κι αν είναι κρυμμένες στα πιο σκοτεινά σημεία...

Για μένα, εξαιρετικό ενδιαφέρον, παρουσιάζει η ζωή τους, κάτι που εξηγεί και την ποιότητα των γεγραμμένων τους.

Εκείνη τη μέρα, ξέθαψα ένα σιντί, το οποίο είχα θαμμένο στη θήκη μου και αφέθηκα στη μουσική αυτών που ξέρουν καλά ότι «Η μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές και φτερά στη σκέψη»

Καλή Ακρόαση!!!

Pashourtou

''Μάνι τόλκς''

Δέν είναι απίστευτο το τί μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για το χρήμα και τη δημοσιότητα (σόου)....? Προσπάθησα να σκεφτώ μερικά παραδείγματα που αποτελούν μέρος της καθημερινότητας μας και είτε άθελα, είτε λόγο συνήθειας τα θεωρούμε φυσιολογικά..Κάμνω επίσης ''σουίτz'' στα κυπριακά για να αποδώσω το νόημα καθωσπρέπει! Το χρήμα λοιπόν...:

-Μπορεί να κάμνει τον Αντρίκκο που τες κατω Κυβίδες να βουρά να διασταυρώσει την 85άχρονη στετέ κάθε φορά που ξυπνά να πάει εσπερινό, επειδή ρίζει δκυό λαξιές τζ έναν χωράφι με αμπέλια τζ έν έσιει παιθκιά - αν μέν έριζεν τίποτε το πολλίν να την έπεμπε με τες ποίνες να δώκει κάτω που το δώμα
-Κάμνουν το κάθε κκκκιλίντζιρο να πιέννει -με ύφος σοπράνο- σε διάφορα ''τττάλεντ σιόου'' τζε να παουρίζει όπως τον πετεινό που έπαθε φλεγμονή στες φωνητικές χορδές τζε έν φκάλλει παμό η ώρα 6 το πρωί
-Κάμνουν επίσης -αν είναι δυνατόν- μιαν ντουζίνα αθκιασερούς να πά να κλειστούν σ ένα σπίτι για μήνες ολόκληρους , να πάθουν μόνιμη μαλάκυνση εγκεφάλου ακούοντας κάποιου που τον λαλούν μεγάλο αρφό να τους διά παραγγέλματα για μαλακ*ες που για να τες σκεφτείς πρέπει να βάλεις βούκκο ότι χασίσι ''ενίωννε'' ο Εσκομπάρ στους ''αμπελώνες'' του
-Έν αιτία για πολλούς να μάθουν να μαειρέφκουν με τζίνην την αμπάλατη την καλαμαρού παρουσιάστρια που ιμίσιημου εν να καταρρεύσει Παρεμπιπτόντως κόρη μου ίντα παίζεις την ευαίσθητη? Τον τζερό που ερώτας την μιτσιάν σε ίντα στάση της τον εκατ*αν στο σχολείο ο ''Χιού χέφνερ'' έμοιαζε πασχαλίτσα ομπρός σου.
-Με αφορμή τον παίκτη μου καθαρά, τα λεφτά διούν εύκολα αφορμή στην κάθε ''προσοντούχα'' κορασίδα να τζινιά που τα πισών τον κάθε πατσιόγερο που επέθανε τζ έν το ξέρει, για να του πιάσει ότι προφτάσει. Τζε εσύ ρε παππού μέν μου κορτώννεις στην οθόνη τζε αν μέν εκράτας όσα έσιεις , το πολλή να σου κάθετουν η περιπτερού η Γιωρκού που εν 65 τζε για να της κάμουν ''βρατζίν'' πλέκουν ούλλλα τα ξωτικά του Άη Βασίλη για 2 μήνες ''νον στόπ''
-Κάμνει επίσης πολλούς πολλούς νεαρούς να ''ενδιαφέρονται για τα κοινά'' να ''πονούν τη πατρίδα τους'' να ''γνοιάζονται για τον συνάνθρωπο τους'' να τους ''αχχώνει το μέλλον μα πιο πολύ το παρόν'', '' να γεννούν ''ιδέες για δημόσιο συμφέρον'' να έχουν ''όραμα'' -λαμπρό να τους κάψει- τζε έτσι μή έχοντας άλλη επιλογή για να βοηθήσουν και να σβήσουν τη δίψα τους για ''αποκατάσταση της δικαιοσύνης'' να γίνουντε υπουργοί/βουλευτές κλπ για καταφέρουν επιτέλους να βάλουν το ''λιθαράκι τους '' -να φαν να σπάσουν- στην βελτιστοποίηση των συνθηκών διαβίωσης -σσσιχτίρ-
-Τελειώνοντας το πρώτο μέρος, δέν μπορώ να αγνοήσω την επιρροή της λίρας τζέ την τεράστιας ανάγκης για σιόου που οδηγούν τόσους τζε τόσους στη παντρεια! Αλήθκια κοπέλλια εισαστεν ερωτευμένοι τζε επιτέλους θέλετε να μείνετε μαζί? Άτε έν κάμνετε ένα γάμο, να καλέσετε κοστρίς σιιλλιάες πλάσματα να έρτουν στην Τρασσιπέουλα να σας φερουν το 50άρι τους , να πιάει τζι ο γαμπρός την κκαγιέν του να πιάτε τζε το ντιζαινάτο το διαμέρισμα, τζε μετά πιός γαμ** τα στέφανα, τζε τους μαλάκες που κόψαν νά ρτουν να σιερετίσουν στον τριαντακοστό γάμο μέσα σε ένα μήνα....?


ττου μπί κοντίνιουτ

Σί γιου λέιτερ

Thε boy

Τελικά πήρες ψάρι για pet;

Διάβασες τo προηγούμενο ποστ και αποφάσισες να πάρεις ψάρι αντί σκύλο; Θες να το παίρνεις βόλτα; Η λύση στο τσεπάκι σου! Και ήσυχα, και όμορφα!

Θέλεις σκύλο; Διάβασε πρώτα!!

Σενάριο: Είσαι νέος, ενήλικας, μεσήλικας, ηλικιωμένος και κληρονόμησες/αγόρασες/κέρδισες στο λόττο/σε δημοπρασία/στο Ebay ένα οικόπεδο σε κατοικημένη περιοχή και έκτισες μέσα ένα σπιτάκι με αυλούδα. Τι ωραία! Μέχρι εδώ good for you!

Τα χρόνια περνούσαν, έκαμες και οικογένεια, μπορεί και όχι, και μια μέρα, σου ήρθε η αναλαμπή! Hey, ξέρω τι μου λείπει, αφου νιώθω μοναξιά, να πάρω ένα κατοικίδιο. Τι ωραία ιδέα σκέφτηκες! Αφου και ο φίλος σου ο Πάμπος έχει και "φκάλλει τζαι γενέτζες" όταν το παίρνει βόλτα δεν βλέπεις γιατί όχι. Η και η κολλητή/νυχού/αισθητικός/περιπτερού σου αν είσαι γυναίκα είπε σου ότι που τότε που αγόρασε τον Μπούλη νιώθει ότι έγινε μάνα, νιώθει ολοκληρωμένη, είναι γυναίκα πλέον κλπ κλπ. Ακόμα πιο ωραία.

Έτσι πήγες στο τοπικό pet shop και έδωσες καμιά 800 ευρώ για να πάρεις το πιο χαριτωμένο σκυλάκι. Μάνα μου το, κουτζι-κούτζι, τι γλυκό που είναι! Άλλαξε και η ώρα τωρά ποιός τη χάρη σου. Είναι και μικρό άρα μπορείς άφοβα να το πάρεις η ώρα 5 στο Costa, Gloria, Beanery ή Second Cup και χωρεί και στην ψεύτικη τη Louis Vuitton σου! Ή αν ανήκεις στην άλλη κατηγορία, μπορείς να το πάρεις βόλτα στη γειτονιά και οι γειτόνισσες/περαστικές/γυναίκες που κάνουν rollerblading θα σου δίνουν επιτέλους σημασία! Τέλεια και superwow, ως τωρά είμαι πολύ happy για σένα. Ακόμα και για σένα που το έπιασες διότι εφύαν τα παιδιά σου για σπουδές/πήρες διαζύγιο/θέλεις "ποσκόλιο". Όλα τέλεια....εσώτου....

Περνά λίγος καιρός, το σκυλλάκι μεγαλώνει, είναι μεν χαριτωμένο αλλά εν παθαίνουν όλοι υστερία, και έπειτα οι παραπάνω εσυνηθίσαν το, οι γειτόνισσες σταματήσαν να ασχολούνται εκτός από το τυπικό γειά, και εν χωρεί πλέον στη τσάντα σου, άρα έπαψες να το παίζεις η Κύπρια Paris Hilton διότι έν τζαι να πιάννεις εσύ τις τσάντες σου τις unique που τις Boutique που μόνο 2 εφέραν Κύπρο για να βάλλεις μέσα το σκύλο που έγινε και 5-6 κιλά πλέον. Χα! Ε οι καλό. Επίσης συνειδητοποίησες ότι ο σκύλος έννεν τηλεόραση, δηλαδή εν εχει on/off όταν βαριέσε μαζί του να τον σβήνεις έν ζωντανό πλάσμα που θέλει συνεχή φροντίδα παραπάνω από κάθε άλλο ζώο. Όμως σαννα κ βαριέσαι σήμερα να τον πάρεις βόλτα διότι εν κρύο/έχεις νεύρα διότι έχασε η ομάδα σου/εδιώξαν τον παίκτη που σου αρέσκει στο Greek Idol/ο/η cute συνάδελφος σου έγραφε σε σήμερα, άρα ο σκύλος που πέρασε τη μέρα κλειδωμένος σπίτι ή σε κλουβί για τουλάχιστο 8 ώρες θα συνεχίσει να είναι δεμένος ως αύριο που μάλλον θα είναι η ίδια κατάσταση. Όμως επειδή έχεις αυλή κάμνεις του τη χάρη να τον δείσεις έξω. Αποτέλεσμα: Το ζώο πελλανίσκει που την μοναξιά και την ακινησία και γαυγίζει όπως το λυσσασμένο μόνιμα και χωρίς σταματημό ώσπου οι φωνητικές του χορδές να γίνουν όπως τα headphones του ipod μετά που τα βγάζεις που τη τσέπη σου, δηλαδή χάλια-μαύρα!

Εγώ και οι υπόλοιποι 15 ένοικοι της δίπλα πολυκατοικίας που ακούμε τα γαυγίσματα με ευκρίνεια Digital Dolby Surround THX 7.1 τι φταίμε; Άσε που οι παραπάνω φωνάζουν για το σκύλο, εν ο ιδιοκτήτης που φταίει! Αν δεν μπορείς/δεν έχεις ώρα/βαρκέσε ΜΕΝ πιάσεις σκύλο, εν άδικο για το ζώο και άδικο για όλη τη γειτονιά που τους επέλλανε! Και επειδή εσύ είσαι μέσα κλειδωμένος/η με την τηλεόραση να παίζει στο φουλ επαναλήψεις του Βουράτε Γειτόνοι έν σημαίνει ότι πρέπει όλοι οι υπόλοιποι να αγοράσουν Bose Noise Cancelling Headphones και να ακούουν Ambient που τα Goa για να ηρεμήσουν ώσπου να ησυχάσει!

Και εμείς αγαπούμε τα ζώα αλλά ξέρουμε ότι ο σκύλος εν ευθύνη οπότε εν πιάνουμε!
Bottom line: Αν δεν μπορείς να τοn φροντίζεις μεν πιάσεις σκύλο πιάσε ψάρι! Και τιπ: Αν πιάσεις μαχητή άλλαζε του σιγά-σιγά νερό διαφορετικά θα πεθάνει! RIP Pablo

''Νοτ φορ δε λέιντις''

Πάει καιρός που τα πόδια μου και μένα βρίσκονταν στριμώγμένα κάτω απο ένα θρανίο ... στριμωγμένα όπως τα πάθη μας που γέμιζαν ασφυκτικά τα '' στήθια''! Το ίδιο πάθος πρέπει να κατέκλυζε και το στήθος της Μαρίας, δυο θρανία πιο μπροστά απ το δικό μου! Ήταν μάλιστα τόσο μεγάλο - το πάθος - που σχεδόν -κάποτε - επισκίαζε το όμορφο εκείνο, αγγελικό προσωπάκι με το πλατύ χαμόγελο... ΕΡΩΤΑΣ..!!! Μου πήρε ίσα με δυο χρόνια να πάρω λίγη απο τη σημασία της ώσπου έφτασα στο ζητούμενο ...Ραντεβού στη ''καυκάλλα'' ένα απ τα καλύτερα, σε θέα, ξερόσπαρτα οικόπεδα της πρωτεύουσας.. Εγώ, η Μαρία και το φεγγάρι..! Όλα ''τέλια'', όλα βγαλμένα απο παραμύθι. Το παραμύθι συνεχίστηκε για μερικούς μήνες μέσα στους οποίους ο ανθοπώλης της γειτονιάς μου έζησε ''χρυσές'' επαγγελματικές μέρες! Άπειρα λουλούδια ερωτικά μηνύματα και λοιπά ''φρουρού' ολοκλήρωναν την ανάγκη μου να εκφραστώ μπροστά στην εξιδανικευμένη ''κοριτσοπούλλα'' μέχρις εκείνο το πρωί στο πάρκο... Η τυχαία βόλτα μου με το ποδήλατο έμελλε να αποβεί μοιραία...Η Μαρία μου...το Μαράκι....το ''γλυκό'' εκείνο κορίτσι στα πόδια του ''Γιώρκου του κουφέττα'' ...! ''ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ???'' ψιθύρισα με τάσεις λιποθυμίας ...? Ο Γιώργος ήταν ό,τι πιο ατίθασο είχε να επιδείξει το σχολείο μας. Μικροκλοπές, αναίδεια, αλητεία... κι όμως το Μαράκι βρισκόταν στα πόδια του...! '' Το κορίτσι του Μάη'' μου, η ''πριγκιποπούλα'' μου, το ''μωράκι'' με τη λεπτεπίλεπτη συμπεριφορά , απολάμβανε τα χείλη κάποιου, του οποίου το ψευδώνυμο είναι κλεμμένο απ τις ''bye bye''(*1)...! Τα χρόνια πέρασαν...οι εποχές αλλάξαν μα οι ΄'Μαρίες'' εκεί...στις επάλξεις! Ν ''απολαμβάνουν'' την ασφάλεια του κάθε ''παροχέα ασφάλειας'' (*2) και να εκπληρώνουν την αχαλίνωτη ανάγκη τους για περιπέτεια με τον κάθε...΄'ζαχαρωτό'' .... Εγώ απο την άλλη ωρίμασα... η ιστορία με δίδαξε πως μόνο αν γίνω κράμα ''κουφέττας'' με ''ασφαλιστή'' θα μπορέσω να επιτύχω την ολοκληρωτική ικανοποίηση κάθε ''Μαρίας'' . Οι συνθήκες με ανάγκασαν να κάνω τις επιλογές μου...! Στο κάτω κάτω σε ποιόν δεν αρέσουν τα γλυκά....

Σί γιου σούν

Σόρρυ λέιντις...Στίλλ λάβ γιου !

''thε boy''